Ech, a mi się żadna nie chce rzucić na szyję z krzykiem “wybawco”

Dodam natomiast, że sam jestem programistą, a choć narzeczonej nie posiadam, jest to chyba wynikiem jakiegoś niedopatrzenia z mojej strony, ponieważ Jedna Taka już dawno powinna nią być.
Postaram się to zmienić w najbliższym czasie :>

Wpisy czyta mi się o tyle przyjemnie, że już od jakiegoś czasu bardzo lubię tematykę relacji pomiędzy ludźmi w parach, pobudza ona moje wnętrze i powraca wraz z całą gamą pozytywnych uczuć związanych Moją Połóweczką.
Z tego powodu śmieszą mnie bardzo komentarze typu:
“Współczuję Ci, ale cóż.. jeśli kochasz..”
Chyba każda osoba, która jest z kimś związana emocjonalnie i szczęśliwa, a zarazem posiada troszkę empatii, zauważy, że blog ten nie powstał po to, aby narzekać, czy rozczulać się nad sobą, jak to jest źle.
Szczęśliwy związek to wiele złego i wiele dobrego, a dopiero wszystko razem staje się takie piękne

(Swoją drogą, to aż się dziwię, że nie znalazł się jeszcze żaden frustrat, który by Cię zaatakował za te Twoje “Programista to, programista tamto…”, bo brak dystansu i poczucia humoru u ludzi jest dość powszechny.)

Ja, jeśli miałbym obalać Mit o Programiście, musiałbym powiedzieć, że może i moje życie jest zabałaganione, ale nie zasyfione: papierki, części komputera, osławione kubki - tak; pajęczyny i pleśniejące kawałki pizzy - nie bardzo.
Swoje Słoneczko traktuję mniej więcej tak, jakby sobie tego życzyło, a i czasu mi na nie nie szkoda - nie zdarzyło mi się jeszcze siedzieć w jej obecności nad sprawami technicznymi dłużej, niż 10 minutek, gdy się coś sypnęło w serwisie i kilka godzin zwłoki pozbawiłoby parę tysięcy osób możliwości wejścia.
Zobaczymy, jak będzie za kilka lat - dzisiaj mam jeszcze nadzieję, że praca mnie tak bardzo nie przytłoczy, że będę potrafił jakoś rozdzielić swój czas pomiędzy jedno i drugie. Nie mam pojęcia, czy mi się to uda, bo niestety nie jest to lekki zawód :/

Na koniec gratuluję Generałowi umiejętności wykręcania się i wynajdywania w 3s jakiejś złośliwej odpowiedzi, Jedynej gratuluję zdolności pisarskich, a przede wszystkim - zdrowego podejścia do sprawy, bo mam dość feministek, które wokół narzekają, że my traktujemy je tak, a tak, obojgu Wam gratuluję poczucia humoru i życzę.. kolejnych sytuacji wartych opisania tutaj

- popsulas komputer
* Nieeee…
- popsulas, na prawde. Nie chce sie wlaczyc
* Ooo, kochanie, nie chcialam, przepraszam. I co teraz?
- Nie wiem, ide do pracy.

No i wymienil twardziela, a tamten zyskal imie “Zrypaniec”. Co prawda ten ma tylko 12 giga a dobrze wiemy, ze dzisiaj to baaardzo malo.

No i o co ja sie wsciekam? Dobra, spedza duzo czasu z komputerem, ale mnie kocha bardziej, skoro nawet nie przekla i nie krzyknal.

baaardzo kobiecy blog
www.blog.elady.pl

traktować programistów normalnie proponuję…

Programiści nie są normalni
I wcale nie chodzi o kubki, czy wredne traktowanie kobiet - aby być dobrym programistą, trzeba się cechować bardzo specyficznym sposobem myślenia, postrzegania świata.
To znów bardzo wplywa na wiele cech charakteru, te wpływają na kolejne, itd. Programiści muszą posiadać analityczny umysł, zazwyczaj są bezpośredni, szczerzy aż do bólu, wyrozumiali i nie dbają o własną estetykę - akurat pomost między tymi cechami, a programowaniem, potrafię spokojnie wytłumaczyć.
Są jednak i inne cechy, podchodzące już nawet pod gusta, których nie wytłumaczę, ale wciąż zauważam wokół: programiści lubią rocka/metal, stare gierki komputerowe, literaturę fantastyczną, itp.

Psychika to sieć zależnych od siebie elementów, a jeśli jeden z nich ustawimy na jakąś sporą wartość, pociągnie on za sobą całą falę zmian w innych miejscach.

Hydraulik potrafi, bo przekręcił parę rurek.
Programista potrafi, bo ma specyficzny umysł.