Jedyna — styczeń 9, 2006, 10:25
Gitara Generała
Generał wiekszość swojego wolnego czasu spędza przy komputerze. Może przestać pieścić klawiaturę jedynie kiedy chce spać, albo musi zrobić kupę. Jest jeszcze gitara, bez której życia sobie nie wyobraża. Czasami mnie olśni i wtedy udaję, że uwielbiam jego granie. Wiedziałam, że znajomi jadą pograć i pośpiewać.
- Kochany długo bedziesz jeszcze pracował?
- A co sie stalo?
- Moze pogadamy…zapalimy świeczki, posłuchamy muzyki…
- Wiesz jedyna chyba dzis nie dam rady, mam strasznie dużo pracy.
- To nic. A tak naprawdę to chciałam Ci powiedzieć, że Patryk jedzie pograć na basie i myślałam, że też byś chciał. Ale dużo masz pracy..
- Jedyna, trzeba było tak od razu. Za piętnascie minut będę wolny.
Pojechaliśmy do ogromnej starej hali, zaczeli grać. A ja opatulona usiadłam na leżaku i znosiłam z godnością moje uczulenie na kurz. Wytrzymałam prawie dwie godziny, ale kiedy było mi zimno w nos nie wytrzymałam.
- Generale - już dość!
- Jedyna tak dobrze się bawie. A ty zawsze marudzisz. Zawsze wszystko psujesz.
Obserwacje:
Programista jest dziwnym człowiekiem - gdy coś go zainteresuje wszystko dookoła przestaje być ważne.
Czas staje w miejscu. Jego ulubionym słowem staje się "ja".
Kategoria wpisu: Różne
Obserwacja się jak najbardziej zgadza, u mnie też można to chyba zaobserwować (.
Pozdrawiam autorkę bloga… i generała też (.
Oczywiście się zgadza. Z moich obserwacji, programista, jak zainteresuje się pisaniem innego programu, to porzuca to, co pisał dotychczas, nawet jeśli przerwie w połowie
Tak odróżniamy profesjonalistów od hobbystów
Aczkolwiek jasnym jest, że do pierwszego droga przez drugie prowadzi 
Sorry za spam, tylko dodam: i innaczej być nie może
wbrew pozorom programista to ciezko pracujacy czlowiek, ktory coraz bardziej uzaleznia sie od tego co robi….. chwala jego duszy
No w końcu trafiłam na Twojego bloga.
Przeczytałam od deski do deski 
Padam na twarz pełna podziwu i jednocześnie turlam sie ze śmichu po ziemi, a w pracy zaczynają mnie podejżewać o chorobę umysłową 
Pozdrawiam serdecznie Ciebie i kochanego Generała.
Ach ci programiści…
Genialne! Sam jestem programistą i ten blog uświadomil mi kilka rzeczy. Pora się poprawić!
Podrowienia dla Ciebie i Generala!
To jest świat programisty widziany przez pryzmat kobiety o duszy artystki. Podoba mi się. Chyba większość prawdziwych programistów jest takich jak Generał.